Yaş 3

İçimden çıkıp gözlerimi delercesine bana böyle baktığından beri tam 3 koca yıl geçti sevgili oğlum. Bir‘de hala rüyada gibiydim, iki‘de şükran doluydum, sanırım ancak 3’te sindirebildim sana sahip olmanın mutluluğunu.

Elimizde olmayan sebeplerden ötürü ayrı geçirdik bu yılki doğum gününü. Çılgın bir iş seyahati temposu içerisinde kutlu doğum ayının 13 gününü senden ayrı geçirmek zorunda kaldım. Üç yıldır ilk kez senden bu kadar ayrı ama kendimle bir o kadar başbaşa kaldım. Uzaktan baktım sana, bana, ailemize. Birbirimizden ayrı kalabilme becerimizi hayranlıkla izledim. Bizi birbirimize veren ilahi güce teşekkür ettim her gece…

Belki çok şartladım kendimi, anneliğin her anından keyif alacağım diye. Belki de o kadar çok istedim ki böyle olmasını zor kısımları bile hep keyifli gözüktü gözüme. Tıpkı doğuma hazırlandığım hypno-birthing gibi hypno-parenting yaptım farketmeksizin. Nasıl becerdim bilmiyorum ama bu ruh halini, anneliğimi ve sendeki yansımasını çok sevdim.

Daha hayatının ilk dakikalarında bana baktığın gibi ben de sana bakıyorum her gün hayran hayran, içim titreyerek, hiç sıkılmadan…İyi ki doğdun

2 Responses to Yaş 3

  1. Dido dedi ki:

    Benim de içim bu yazını okuyunca titredi… Ayrıca beni “şükürcanlık” kavramı ile tanıştırdığın için teşekkür ederim nikocum, çok hoş, süt kafası gibi bir ruh haliymiş. 🙂

  2. benden bizden dedi ki:

    Ne güzel anlatmışsın, hep hypno kıvamında kalın, birlikte olsun gönülleriniz.
    Sevgiler..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Powered by WordPress | Designed by: seo company | Thanks to seo services, seo company and seo company