Tag Archives: hafta hafta hamilelik

Anne hamileyken…

annehamile

Varlığını öğrendiğim 8 Temmuz 2009 sabahından bugüne 248 günü karnımda 79 günü dışarda olmak üzere tam tamına 327 günümüz birlikte geçmiş. Son 79 günün güzelliğini bizzat yaşarken bile o 248 günü ne kadar özlediğimi itiraf etmek istiyorum. Sokakta gördüğüm hamilelere özenerek bakarken yakalıyorum kendimi. Çoğu zaman onlar da bebeğine kavuşmuş vaziyetteki bana özenerek bakıyorlar ya neyse!

Çok ama çok güzel bir yolculuktu bizimkisi. Belki benim de klasik hamilelik şikayetlerim vardı ama varlığının verdiği mutluluktan olsa gerek farkedemedim bile :)  Her anımızın kıymetini bilerek, tadını çıkartarak hayatımın en huzurlu günlerini geçirdim sen içimdeyken. Öpüp koklamaktan kendimi kaybetmişken seni tekrar içime sokasım gelmesi bundandır belki de…

Sanma ki içerdeki halini şimdiki haline tercih ederim, asla! Ama bu özlemin de adını koyamıyorum. Hayatımız boyunca anne rahmindeki huzuru ararmışız oğlum. Senin için huzurun merkezi olmak beni de aradığım dinginliğe kavuşturdu galiba. Başka bir açıdan baktım hep uykusuz gecelere çünkü aynı yoğun huzuru sadece tek bir anda tekrar hissedebiliyorum. Gün doğumunda seni emzirirken, sen gözlerimin taa içine merakla bakar, bir yandan da derin derin iç çekerken, mis kokun etrafa yayılmışken…Bu anı beynime kazımak istiyorum.

Bardağın dolu tarafını görmek diye klişe bir laf vardır oğlum ama doğrudur. Nereden baktığına bağlı. Ben birşeylerden şikayet edeceğime buradan bakmanın keyfini yaşıyorum. Bana ne yaptın bilmiyorum ama şu an içinde bulunduğum ruh halini seviyorum. Teşekkür ederim, gelip kucağıma konduğun, içimi tarifsiz mutluluklarla kapladığın için…

Kafası karışık annen ve nutella

39 hafta 0 gün itibariyle boyunu bilmiyorum gene sormayı unuttum, kilon 3.500 gr, annen hala 13,5 kg…Hastaneye üstelik de bavullarımızla gittiğimiz kontrolümüzden de kös kös eve döndük.  Hazır oraya kadar gitmişken, doğumhaneyi ve odaları da gezdik. Doğumhaneyi görünce biraz heyecanlandım ne yalan söyleyeyim. Şimdilik benim için bir anlamı olmayan o odada, bundan en fazla 1 hafta sonra sana kavuşacağımı düşününce bir garip oldum. Üzerimdeki aşırı sakinlik normal değildi zaten, azıcık heyecan iyidir :)

Resmi olarak 1 haftadır 1 cm açıklıkla geziyorum ama sen gelmiyorsun. Kendi kendime bile itiraf edemediğim ama dün anneanenin de dile getirdiği birşey var ki sanırım senin doğmana ben engel oluyorum! Yani hamile olmayı, içimdeki varlığını o kadar sevdim ki içten içe dışarı çıkmanı istemiyor olabilirmişim. Evet tüm bunlar doğru ama ben seni çok seviyorum, içimde veye dışımda bu değişmeyecek canım oğlum. Umarım istemeden sana yanlış bir mesaj göndermiyorumdur.

İtiraf edeyim ben senin 40. haftana kalacağını hiç düşünmemiştim. Çok haraketli  bir hamilelik geçirdiğim ve kasılmaların çok erken başladığı için çoktan doğacağını düşünmüştüm. Aslında geçen hafta sonuncusunu yaptığımız hypnobirthing derslerinden bu duruma hazır olmam gerekiyordu ama değilmişim anlaşılan. Dün geceden beri kilonun bu hızla artmaya devam etmesi halinde sezeryan olmak zorunda kalacağıma dair ciddi bir endişeye kapılmış durumdayım. Bir tarafta herşeyi doğal akışına bırakmak, suni sanci ve epidural almadan senin seçeceğin günde seni doğurmak isteyen ben, bir tarafta da yeter ki sezeryan olmiyim suni sancı alsam da çok muhim değil diyen ben var. İçgüdülerim senin bekleyerek bir bildiğin olduğunu ve doğanın dengesine güvenmem gerektiğini söylemesine rağmen neden böyle hissediyorum bilmiyorum. Cuma günkü kontrolümüzde- tabi o vakte kadar doğmazsann bu endişemi doktorunla paylaşacağım. Beni sürekli beklemeye teşvik edip sonra da kilosu çok arttı sezeryan yapıcaz diyeceğini hiç sanmıyorum ama yine de içimi rahatlatmam gerekiyor.

Gündüzleri neredeyse hiç hareket etmemeye başladın. Kahvaltıdan sonra elimde bir nutella, sen hareket edene kadar kaşıklıyorum- tatlının tadı hala çok kötü gelmesine rağmen! O ilk hareketini duyduğumdaki huzurumu sana anlatamam. Ha bir de göğsümden ciddi şekilde gelen sütlerin var. Yani aslında hazırız sanki be oğlum, gel kavuşalım artık?

Hala doğmadın…

38 hafta 4 gün itibariyle boyun 51 cm, kilon 3.300 gr, annen 13,5 kg…Hala doğmadın. Yani aslında doğman da gerekmiyor ama nedense doktorun bizi galeyana getirmiş durumda. Bu bir eşikmiş oğlum, 1 saatte de geçebilirmişsin 1 haftada da. NST’de aleni kasılmaların var ama doğumu başlatacak sıklıkta değil. Ha doğdun ha doğacaksın diye geçirdiğimiz 3 günden sonra başladığımız noktaya geri döndük anlayacağın. Ama bu ilk alarm senden ayrılmaya biraz da olsa kendimi hazırlamama yardımcı oldu. Tabi bir de ilk arkadaşlarından Alp’in perşembe günü doğması ve onu kucağıma aldığımda seni almışım kadar huzurla dolmam bu durumda etkili oldu :)

Salı sabahına kadar doğmazsan bir kontrolümüz daha olacak. Bu sefer karşıya yani hastaneye üstelik de bavullarımızla gideceğiz. Fark etmeden 3-4 cm olduysam geri dönmeyecekmişiz :)

Sana söz veriyorum en az şimdi içinde bulunduğun huzurlu pembe mağaran kadar huzurlu bir kucak seni bekliyor. Seni görmek için sabırsızlanan bir baba  da bonus…

26 Fe

37 hafta 3 gün itibariyle boyun 50 cm, kilon tam ölçülemedi 3 civarı diyelim, annen gayet net ölçüldü 14,5 kg… Doktorun saolsun evde geçen 1 haftada aldığımız 1.5 kiloya hiç kızmadı. Aman zaten doğurmak üzersin bu saatten sonra dikkat etsen ne yazar ye yiyebildiğin kadar dedi :)

Kontrolden 1 gece önce 1 saat boyunca devam eden düzensiz regl sancısı ve bel ağrısının artık doğumun iyice yaklaştığını müjdeleyen belirtiler olduğunu ve her an doğabileceğini öğrenip çıktık. Doğmazsan Çarşamba bir kontrolümüz daha olacak…

Demir, atom numarası 26, simgesi Fe olan kimyasal element. Bu bilgiye istinaden baban 26/Fe/2010′da doğacağına dair bir tez geliştirmişti. Ne güzel adınla ilgiili kızlara anlatacak hikayen olacaktı, istemedin Demircim..

37 haftalık göbek

37w

Evde hayat hızla akarken 36. haftada çekmemiz gereken fotografı unuttuk tabi! Neyse 1 haftalık gecikmeyle işte 37. hafta itibariyle ulaştığın büyüklük budur oğlum. Kilomuzun ve boyumuzun ölçüsünü Cuma günkü kontrolümüze öğreneceğiz.

Evdeki birinci haftamız su gibi akıp geçti. Evde olunca dinlenirdik gibi hayaller kurduysan cnm oğlum, belli ki senin annen ayağını uzatıp dinlenecek hamilelerden değil. Odandaki son eksikler tamamlandı, ihtiyaç listesindeki son alışverişler yapıldı, hastaneye seni ziyarete gelenlere ikram edilecek çikolatalar süslendi, kaldı birtek kurabiyelerin. Eğer doğmazsan pastacı annen, pastacı teyzelerinle birlikte Pazar günü onları da halledecek. Bakalım millet kurabiye de yesin mi istiyorsun yoksa çikolata yeterli mi diyorsun?

Bu hafta doğmuyormuşsun

36 hafta 3 gün itibariyle boyun 49 cm, kilon 3.127 gr, annen 13 kg… Bu kontrolümüzde yeni birşey daha öğrendik ki tahmini kilonun yanılma payı sona yaklaştıkça artıyormuş. Yani kabaca 3 kilo civarında olduğunu tahmin ediyoruz ama tam bilemiyoruz.

Bu hafta doğmuyormuşsun, ne demekse?!? Tabii ki ne zaman doğacağına sen karar vereceksin de kasılmalar durduğu için doktorun seni en azından 1 hafta daha beklemiyormuş, hatta en ideali 38. haftanı tam doldurmanmış yani 2 Mart. Hala anneciğine hiçbir rahatsızlık vermeden kafanı oldukça aşağı indirmiş ve olması gereken yere yerleştirmişsin. Sana bunun için ne kadar teşekkür etsem azdır canım oğlum benim. Normal doğum için en uygun adaymışız, daha ne isteriz?

Powered by WordPress | Designed by: seo company | Thanks to seo services, seo company and seo company