39 hafta 0 gün itibariyle boyunu bilmiyorum gene sormayı unuttum, kilon 3.500 gr, annen hala 13,5 kg…Hastaneye üstelik de bavullarımızla gittiğimiz kontrolümüzden de kös kös eve döndük.  Hazır oraya kadar gitmişken, doğumhaneyi ve odaları da gezdik. Doğumhaneyi görünce biraz heyecanlandım ne yalan söyleyeyim. Şimdilik benim için bir anlamı olmayan o odada, bundan en fazla 1 hafta sonra sana kavuşacağımı düşününce bir garip oldum. Üzerimdeki aşırı sakinlik normal değildi zaten, azıcık heyecan iyidir

Resmi olarak 1 haftadır 1 cm açıklıkla geziyorum ama sen gelmiyorsun. Kendi kendime bile itiraf edemediğim ama dün anneanenin de dile getirdiği birşey var ki sanırım senin doğmana ben engel oluyorum! Yani hamile olmayı, içimdeki varlığını o kadar sevdim ki içten içe dışarı çıkmanı istemiyor olabilirmişim. Evet tüm bunlar doğru ama ben seni çok seviyorum, içimde veye dışımda bu değişmeyecek canım oğlum. Umarım istemeden sana yanlış bir mesaj göndermiyorumdur.

İtiraf edeyim ben senin 40. haftana kalacağını hiç düşünmemiştim. Çok haraketli  bir hamilelik geçirdiğim ve kasılmaların çok erken başladığı için çoktan doğacağını düşünmüştüm. Aslında geçen hafta sonuncusunu yaptığımız hypnobirthing derslerinden bu duruma hazır olmam gerekiyordu ama değilmişim anlaşılan. Dün geceden beri kilonun bu hızla artmaya devam etmesi halinde sezeryan olmak zorunda kalacağıma dair ciddi bir endişeye kapılmış durumdayım. Bir tarafta herşeyi doğal akışına bırakmak, suni sanci ve epidural almadan senin seçeceğin günde seni doğurmak isteyen ben, bir tarafta da yeter ki sezeryan olmiyim suni sancı alsam da çok muhim değil diyen ben var. İçgüdülerim senin bekleyerek bir bildiğin olduğunu ve doğanın dengesine güvenmem gerektiğini söylemesine rağmen neden böyle hissediyorum bilmiyorum. Cuma günkü kontrolümüzde- tabi o vakte kadar doğmazsann bu endişemi doktorunla paylaşacağım. Beni sürekli beklemeye teşvik edip sonra da kilosu çok arttı sezeryan yapıcaz diyeceğini hiç sanmıyorum ama yine de içimi rahatlatmam gerekiyor.

Gündüzleri neredeyse hiç hareket etmemeye başladın. Kahvaltıdan sonra elimde bir nutella, sen hareket edene kadar kaşıklıyorum- tatlının tadı hala çok kötü gelmesine rağmen! O ilk hareketini duyduğumdaki huzurumu sana anlatamam. Ha bir de göğsümden ciddi şekilde gelen sütlerin var. Yani aslında hazırız sanki be oğlum, gel kavuşalım artık?