Canım oğlum nasıl olduğunu anlayamadan bir ay daha geçti işte. Sen hala sokakta görenlere göre miniciksin, oysa benim gözümde kocaman oldun bile. 56 cm ve 5.390 gr boyutlarında küçük bir adamsın sen. Sanırım her ayımız bir öncekinden daha güzel olacak. Son bir ayda o kadar çok değiştin ki. Gece rutinin oturdu, gaz sancıların neredeyse kalmadı, gülücükler saçan yakışıklı mı yakışıklı bir çocuğa dönüştün.

İkinci ay doktor kontrolümüz ilkine kıyasla oldukça kısa sürdü. Havaların ısınmasını fırsat bilerek giydirdiğim şortlu takımınla doktorundan kocaman bir aferin aldık seni bu kadar erken soymayı becerebildiğimiz için. Terlememene o kadar takmış vaziyetteyim ki yaşlı teyzelerin cıbıl cıbıl kol ve bacaklarına dehşet dolu bakışlarına ve cık cıklamalarına rağmen günün hava durumuna göre kıyafetlerini seçiyorum. Hava 25+ ise kısa kollular devrede. Sen de bu durumdan çok memnunsun.

Bu sefer anneanenle gittiğimiz kontrolde yine gaz çıkartma ve Sub Simplex konusu gündeme geldi. Hayır sırtına sert vurmuyormuşuz, hayır Sub Simplex’in içerisinde kesinlikle uyuşturucu yokmuş, hayır katiyen ilaç değilmiş, hayır alışkanlık yapmazmış, hayır bağırsakları tembelleştirmezmiş, hayır azaltmaya çalışmama gerek yokmuş, evet düzenli kullandığım zaman işe yararmış, hayır en az 1 ay daha kullanma marjımız varmış, evet  huzur bulmuş çocuğun düzenini bozmaya gerek yokmuş. Herşeyin doğalından yana olan ben birçok kişinin “Aaaaaa ilaç mı veriyorsun, ama…..”şeklinde burun kıvırmalarını takmamaya karar verdim. Uzun gece uykuların başladı, eskisinden de huzurlusun, gelişimin gayet güzel gidiyor maşallah. Daha ne isterim? Bir dahaki kontrole kadarki ödevimiz seni bol bol yüzüstü yatırmak ve senin kollarının üzerinde yükselerek uzun süre kalabilmeni sağlamak. Yogada kobra diye tabir edilen haraketi çalışacağız yani Doğduğun günden beri yüzüstüyken kafanı sağa ve sola rahatçe çevirebilen sen, bunu da kolayca başarabilirsin kanaatindeyim.

Verem aşını, özel bir aşı olması ve tecrübeli ellerde yapılması gerekçeleriyle, doktorunun tavsiyesi ile Verem Savaş’ta yaptırdık. Ama pişmanım, çok kaba bir hemşireye denk geldik. Yanımda aşı kartın olmadığı için önce aşıyı yapmayacağını söyledi, hemen getireceğimi söyleyince ikna oldu. Tıpkı sünnet olurken ve doktorun aşı yaparken olduğu gibi seni rahatlatmak için parmağımı emdirmek istedim kadın resmen böğürdü. Sen çok ağladın ve ben kadını boğazlamak istedim. Daha sonra aşı kartını götürdüğümde sadece tarih attı! Bu sefer de ben ”Bunun için mi beni buraya getirdiniz ben de aşının kodunu filan yazacaksınız sandım, tarihi ben de atabilirdim.” diye bağırındım. Hiç gelemiyorum böyle işgüzar, insan hayatını zorlaştıran, kraldan çok kralcı kişiliklere! İkimiz için de kötü bir gün oldu. Allahtan akşam huzursuzluk yapmadın. Aşıdan sonra 3 gün yıkanmaman gerekiyordu. Uykuya dalmanı yıkanmana borçlu olduğumuzu düşündüğümden başta çok korktum, ama korktuğum gibi olmadı. Doktorunun kolunu ıslatmadan seni yıkayabileceğimizi söylemesine rağmen, ılık suya batırılmış bir havlu ile seni silerek yıkanma benzeri bir hava yarattık ve sen de uyudun. Bu ay olduğun diğer aşıların da Difteri, Tetenoz, Boğmaca, Çocuk Felci ve Menenjit. Bu aşıların da hiçbir yan etkisi olmadı çok şükür.

Kontrolümüzün diğer gündem maddeleri ise güneş kremi ve sivrisinek ilacıydı. Malum her gün 3 ila 6 saat arası dışarıda kalıyoruz ve güneş giderek şiddetini arttırıyor. Ama değil korunmak  bilakis, öğlen 12.00-14.30 arası hariç sokakta güneş ışığına maruz kalman gerekiyormuş. Ancak tatile gittiğimizde ve uzun saatler plajda kalacağımız zaman 50+ güneş kremi kullanmalıymışız. Bu kremler tam blokaj sağladığı için sürmeden önce sabah saatlerinde ve etkisinn azaldığı akşam saatlerinde özellikle bacakların yine güneşe çıkmalıymış. Sinek ilacı olarak da evde sıvı olanları kullanabilirmişiz. Direkt sana sürmemiz gereken ortamlarda tamamen doğal olan Euphia Sivrisinek Kovucu Feralatıcı Sprey’i kullanmalıymışız. Yazlıkta seni sivrilerin yiyeceğinden çok korkan dedene müjdeler olsun

Araştırmacı kişiliğime tezat, tıpkı hamileliğimde olduğu gibi, bebek bakımı konusunda da tonlarca kitap okumamaya kararlıydım. Özellikle de ülkemizde hamile olan kadınların % 80′inin okuduğu “Bebeğinizi Beklerken Sizi Neler Bekler?” kitabına daha okumadan uyuz oluyordum. Sırf fikir edinmek için tek bir kitap okumaya karar verdiğimde Aybala Teyze’nin tavsiyesi ile Tracy Hogg’un “Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler” kitabını okudum. Kitap özetle rutinin öneminden bahsediyor. Senin dilini çözebilmek, ihtiyaçlarını anlayabilmek ve kendime vakit ayırabilmek için yedir,oynat, uyut, kendin de yayıl yat prensibini öneren bu  kitabı birebir uyguladığımı söyleyemiyeceğim. Ama birinci günden beri seni bir birey olarak kabul etme ve olaylara senin açından bakabilme konusunda bana ciddi katkıları olduğu kesin. Uyku rutinini de Tracy’ye borçlu olabiliriz. Gerçi anneanen ve onun jenerasyonundaki herkes aynı şeyi önerdiği için sadece Tracy’ye mal etmek onlara haksızlık olur. Yıkanmaya başladığın günden beri seni hep aynı saatte yıkadık, spa hizmetleri verdik, kundakladık, müziğini açtık ve hep aynı saatte yatırdık. Başlarda sen hiç uyumadın, 3-4 saat boyunca belki 50 kere seni kucağıma alıp sakinleştirip, öpüp koklayıp tekrar yatırdım. Tam ümitsizliğe kapılmaya başladığım sırada gaz sorunun çözülünce bir gece mucizevi şekilde uyumaya başladın. Gündüzleri ise hala evde hiç uyumuyorsun. Dilediğin sıklıkta, dilediğin kadar emiyorsun. Geceleri çok uyuyup az emdiğin için doktorun özellikle saatlere bağlı kalmamamı seni istediğin kadar emzirmemi rica etti. Biberonu da tıpkı emzik gibi red etmeye başladığın için seni hiç bırakamıyorum, sürekli yanımdasın Allahtan çok uyumlusun. Saçlarıma röfle yaptırırken 3 saat boyunca fön makinası sesinde, Polonezköy’de yoga kampına giden anneni rahat ettirmek için açık havada pestil gibi uyuyor, manikür yaptırırken gülücüklerle seyrediyor ve anneni hiçbirşeyden eksik bırakmıyorsun.

Seni çok ama çok sevdiğimi söylemiş miydim? Çok öpüyorsam söyle olur mu