Çinkıl Pels

 Eski yılın son Perşembesini kuzenin Mina’nın gösterisini izleyerek geçirdin. Teyzenle birlikte tüm ortaokul ve lise hayatımızı geçirdiğimiz okulun konferans salonunda Mina’nın gösteri yapması senin de teyzenin kucağında onu izlemiş olman öyle hoşuma gidiyor ki. Gerçi toplasan iki kere sahneye çıkmamışımdır ama sayısız kez bulunduğum o salonda şimdi sizlerin olması, ne bileyim nostaljik garip bir his. Akşama bi geldin, diline pelesenk olmuş Çinkıl pels çinkıl pels dedin başka da bir şey demedin.

Geçen yıl bizdeki büyük Dalton partisinden sonra bu yılbaşı gecesi için Doruk’lara yatılı davetliydik. Park yatağımızı yüklendik erkenden yollara düştük. Önce kısa bir Nil ziyareti ardından Doruk’la oyunlar derken çabuk yorgun düştün bu yıl. Saat 7’de sofraya oturduğumuzda Doruk masanın üzerinde uyukluyor sense “Beni yıkayınnnn, beni yatırın” diye söyleniyordun. Nasıl olsa yenmez diye az yaptığımız pilavın yarısını ikiniz birlikte götürüp çabucacık uykuya daldınız. Biz de gece 1’i zor gördük, hepimiz bayıldık kaldık. Doruk’la aynı evde uyumak seni heyecanlandırdı herhalde, hiç adetin olmamasına rağmen gece 1.30’da kalkıp 1 saate yakın ayakta kaldın. “Anne burası Doruk’un evi mi, Doruk napıyo, Doruk ağlıyo mu?” derken 3’te zor daldık uykuya. Ama sabah 8’de kalkarak yılın ilk kıyağını yaptın bana. Sabah güzel bir kahvaltının ardından evimize geldiğimizde ailecek güzel bir öğle uykusu da patlattık. Umarım tüm bunlar bu yıl bol bol uyuyacağımızın göstergesidir.

Bu yılbaşına yaklaşırken sıklıkla kendimi “Geçen sene bu zamanlarda…” diye başlayan cümleler kurarken buldum. Evet, tam 1 yıl önce bugün işe döndüm ben. Bu 1 yıl boyunca da sürekli kararımı sorguladım, sürekli bırakmak için geçerli bir sebep aradım. Yok, olmadı, bulamadım. İnadına/çok şükür ki sen bensiz gayet iyi idare ediyorsun, inadına/çok şükür ki çok sevdiğimiz bir bakıcımız var, inadına/çok şükür ki iyi bir işim var. Gönül isterdi ki hem evden yapılabilen, uzun soluklu ve sevdiğim bir iş olsun, hem sana ayıracağım vakitten hiç çalmasın, hem cumartesim pazarım yılda 1 ay tatilim olsun, hem de hobi amaçlı olmasın en azından şimdi kazandığımın yarısı kadar gelir elde edebileyim. Çok düşündüm, hesap kitap yaptım böyle bir iş bulamadım. Kolayı mı seçtim yoksa asıl zor olanı mı bilemiyorum, fark ettim ki bu olasılığı kafamdan uzaklaştırdığımda daha mutluyum. Ben gerçekten “çalışan bir anneyim” ve eğer yeterince mutsuz olsaydım mutlaka bunu değiştirirdim.

Sanırım sen doğduğundan beri ne doğum günlerimde ne yılbaşlarında kendim için dileyecek bir dileğim olmadığını fark ediyorum. Şu an sahip olduklarım için sen, baban, ailem, en yenisi 10 yıllık maziyi bulan dostlarım, sağlığım için o kadar müteşekkirim ki senin güzel günlerine sağlıkla şahitlik etmekten başka hiçbir şey dileyemiyorum. Mutlu yıllar canım oğlum…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Powered by WordPress | Designed by: seo company | Thanks to seo services, seo company and seo company