Anne sütü çılgınlığı

Tam olarak nasıl başladı bilmiyorum. Ne bana ne de anne sütüne aşırı bir düşkünlüğün hiçbir zaman olmamıştı. Ben istediğim için emziriyorum gibi bir hava vardı. Dubrovnik’te çok aç kalınca mecburen sıklıkla emdin ondan mı, yoksa ishal olunca yaşadığın açlıktan mı ya da 16.ay anneye yapışma ayı diye mi oldu inan bilmiyorum. Ama sen bir anda memmeh diye peşimde dolaşmaya ortalıkta üstümü başımı açmaya başladın. Hafta içi yatmadan, gece 4 civarı ve sabah kalkınca toplam üç kez, hafta sonları ise bunlara ek olarak gündüz iki kez daha emen bir çocuktun. Dişsel bir sıkıntın yoksa gecede 1-2 kere kalkar sadece 4 civarı olan kalkışında emeceğini bilir ısrar etmezdin. 10. Ayında gecede 8 kez emmeye başladığın bir dönem yaşamıştık ama işe başlayacağım için gece beslenmesini tamamen kesmeyi değil 1’e düşürmeyi hedeflemiş ve 15 gün uğraşarak bu düzeni bizzat kendim oturtmuştum. Bu aya kadar da tıkır tıkır işliyordu. Aksi takdirde 12’den evvel yatmayıp gecede 2 kez kalkıp, 06.00 civarı güne başlayıp, işe gidip tüm gün çalışıp, günde 2 saatten fazla trafik çekip, eve dönüp seninle ilgilenip, seni yatırdıktan sonra ev işlerine, özel işlerime ve sosyal hayatıma zaman ayırmam söz konusu bile olamazdı.

Önce konduramadım, diş dedim, ishaldi aç kaldı dedim, o zaman küçüktü şimdi büyük zapt edemiyorum dedim, o zaman ağladığı gibi ağlamıyor dedim bir sürü bahane buldum.  Ya da kısaca uyku tatlı geldi ve her seferinde emzirmeye başladım. 1 hafta sonra baktım sistem çöküyor, kendimi çok çok yorgun ve bitkin hissediyorum tekrar bir şeyler yapmaya karar verdim. İşe önce sana bu durumu anlatarak başladım. Uykunun çok güzel bir şey olduğunu, sık sık uyandıkça bu keyfi alamadığını, her istediğinde yanında olacağımı ama emzirmeyeceğimi sana anlattım. Ne kadarını anladın bilemiyoruz ama ben tebligatımı yaptım. Biberon kullanmadığın, süt içmediğin için elimizdeki tek kozumuz suyla ve iyi bir ekip çalışmasıyla işe koyulduk. Aşırı emme isteğini azaltmak için geceleri beni daha az görmen gerektiğini düşündüm. İlk görev ablana verildi-emmeden gece uykusuna yatırma görevi. Bunu daha önce 1 kez denemiş, başarılı olmuş, 14 ay sonra ilk kez işten eve dönmeden bir konsere gidebilmemi sağlamıştınız. İkinci görev de geceleri geç yatan babaya verildi-kesintisiz pışpış desteği. Ablanla uykuya dalışın gayet kolay oluyor, devamındaki kalkışlarda ise babanı bayağı zorluyordun. Her başarılı uyutmadan sonra ne olur bir dahaki sefere emzir üzülüyorum deyip duruyordu ama ben kararımı vermiştim, gece beslenmesi kalkmalıydı. Belki de 6.ayda yapılması gereken ama benim bilerek ve isteyerek tercih etmediğim bu hareketin zamanı gelmişti. 16 aydır kesintisiz uyku uyumayan annen de bunu hak ediyordu, sen de.

1 haftadır deniyoruz. Her gün daha iyiye gidiyoruz. İlk günler sana teklif edilen suyu fırlatıp atarken şimdi anni şuuu diye kendin isteyip biraz içip arkanı dönüp uyuyabiliyorsun. 1 saat boyunca anni memmeh diye ağladığın da oluyor tabi ki. Ama şunu anladım ki her şey kafada bitiyor. Kararlı bir şekilde girince insan birçok bahaneyi kendi ürettiğini aslında bunların gerçek olmadığını anlıyor. Benim çocuğum bu numaraları yemez, canı acır gibi ağlıyor, ayağa kalkıyor 50 kere yatırsam da gene kalkıyor diyordum geçen hafta. Şimdi demiyorum bilmem anlatabildim mi? Tekrar 2 kere uyanma düzenimize geri geldik sayılır. 16 aylık bir çocuk olarak artık kesintisiz uyuman gerekmiyor muydu sorusunu sorup boşu boşuna kendimi üzmüyorum. Evet uyuyanlar var ama hala hiç hiç uyumayanlar da var. Ben elimdekinin kıymetini bilmeyi tercih ediyorum.

Bu arada emzirme konusunda kafam çok karıştı. Nedense ben çocuğumu 1 yıl emzireceğim diye kafaya koyan annelerin bebekleri daha 1 yıl dolmadan kendiliğinden emmeyi bırakıyor da süre kısıtım yok gittiği yere kadar diyen annelerin bebekleri emmeyi bırakmayı aklından bile geçirmiyor anlayamıyorum. Acaba sütle ilgili her şey gerçekten kafada mı bitiyor. Kafada bitirince bebek de bu mesajı alıp ona göre mi davranıyor? Eğer kafada bitiyorsa çok emzirmek isteyen bir annenin sütü olmaması nasıl açıklanabilir işte bunu hiç anlamıyorum.

Kendi adıma seni emzirmek benim için büyük bir keyif, bir hasret giderme aracı, yakınlaşma şekli. Normalde kucakta duran, sarılan, sokulan kendini sevdiren bir çocuk olmadığın için emerken seninle göz göze olmak, sürekli oynayan ayağını sevmek, saçlarını okşamak benim için paha biçilemez anlar. Son günlerdeki bu aşırı düşkünlük gözümü korkutmasaydı muhtemelen hiçbir değişiklik yapmaz olayı doğal akışına bırakırdım. Ama şimdi kafamda soru işaretleri var. Gittiği yere kadar gitmenin getirisi nedir götürüsü nedir, bırakmayı istiyor muyum yoksa sadece yorgun muyum, bırakmaya hazır mıyım? İşte bu soruların cevaplarını bilmiyorum. Yine içgüdülerimi dinliyorum ve cevabın bana gelmesini bekliyorum…

6 Responses to Anne sütü çılgınlığı

  1. ilke dedi ki:

    çok zor bir süreç..Allah kolaylığını verir inşallah.
    bizde de aynı şekilde olur olmaz yerlerde üst baş açmalar ve “memmmiiii” diye ağlamaklı seslenişler mevcut..ben gittiği yere kadar diyenlerdenim..içgüdü deyince aklıma geldi doğum sonrası psikolog gelmişti hastanede nasıl hissettiğimi yardım isteyip istemediğimi sormuştu..kendimi sudan çıkmış balık gibi hissettiğimi ve ne yapacağım konusunda tedirginliğimi söyleyince içgüdülerinize bırakın demişti. kadının profesyonelliğini eleştirmiştim o zaman o psikoloji ile ama hakikaten doğruymuş.

  2. BERRİN dedi ki:

    nihancım bende tanın süt alerjisini ogrendikten sonra emzirirken kendimi sucladım hep.6 ay boyunca cocuk meger ne sıkıntı cekıyomus haberimiz olmadı dedim.Emzirirken diyet yaptım hersey yasaktı biliyosun.O kadar dikkat etmeme ragmen tan gece saat bası uyandıgında surekli emzirdim.Reflusude olunca iyice kotu oluyodu.Uyur gezer olduk.Sonra seninle tanısıp gece emzirmelerini kes dediğinde gercektende rahatlamıstık.Ta ki dis problemi baslayana kadar.Gündüz emzirirken de hep kendimi sucladım.acaba yine dokunan biseymi yedimde tan rahatsız oldu diye.Sonra yavas yavas o da hissetti demekki dusuncelerimi diyorum cunku ben vermediğim surece istemedi emmeyi.Bende bunu onun iyiliği gibi gorup emzirmedim.Bi gun iki gun emzirmedim derken o zaten istekli olmadı.Memeyi bıraktırmak icin hic caba göstermedim.Ama simdi pişmanım keske emziriyo olsaydım diyorum.Cunku emzirdigim sure boyunca hic hastalanmadı.Bence sende dediğin gibi icgudulerinle hareket et.Eminim her zaman oldugu gibi dogru cozumu bulacaksın.opuyorum cok demiri ve seniii….

  3. Dilek dedi ki:

    Nihan;

    Emzirme konusunda ben hala hepinize çok imreniyorum(maşallah).Ben biliyorsun çok uzun süre emziremedim Kumru’yu.İşe erken dönmemin bunda çok etkisi oldu.Ben emzirmek istedikçe Kumru istemedi,o emmeyi bırakınca ki önce sabah öğününü bıraktı sütüm geriledi vs..Neticede emziremedim.Ama hala içimde yaradır.Ancak kendimi yeterince savaş verdiğimi düşünerek avutmayay çalışıyorum.Şimdilerde ise son bir iki aydır kızım göğüslerimi açıp”memme”diyor.Emecek misin diye sorduğumda da o emzirmenin son aylarında memeyi iten çocuk,şimdi memeyi emecek gibi yaparak gülüyor.İşte o anlar bana çok zor geliyor.Kendimi güçsüz hissediyorum.Acaba hala özlüyor mu diyorum ama artık fayda yok zira sütler çoktan bittiler:(

    O yüzden bence de en güzeli hislerine güvenmen.Çünkü seni takip ettiğim kadarı ile bu güne kadar hep hislerinin dediği doğru çıktı.

    Sevgiler;

    D.

  4. Meraklının Annesi dedi ki:

    @İlke-Allah kolaylık versin deyişinden sizde durumun bu kadar vahim olmadığı sonucunu çıkartıyorum 🙂 Ne mutlu size
    Psikolog ne kadar haklıymış değil mi? Her annenin doğruları o kadar farklı ki herhangi bir konuda tavsiye vermek çok yanlış. En güzel tavsiye kendi kendini dinlemeye sevk etmek.
    @Berrin-Al işte sen ne kadar güzel bir örneksin. Senin daha fazla suçluluk hissetmeni ve üzülmeni istemediği için memmeden uzaklaştı bence Tan. O zaman da söyledim şimdi de söylüyorum sen o katı diyetlere aylarca dayanarak ne kadar fedakar bir anne olduğunu gösterdin. Ben senin yarın kadar bile dayanamadım biliyorsun, önünde saygıyla eğiliyorum
    Aklıma takılan tek şey Tan emmediği halde hala geceleri kalkıyor. Halbuki emmeyen çocuk sabaha kadar uyur diye bir şehir efsanesi var. Ve bu efsane beni çok cezbediyor 🙂

  5. Meraklının Annesi dedi ki:

    @Dilek-Ne kendini güçsüz hisset ne de suçla. Emzirmek kimseyi daha fazla anne yapmıyor. Sen bebeğini sadece ve sadece keyif alarak büyüten nadir annelerdensin kafan rahat olsun.
    Yalnız Kumrucum bile memmeh diye tutturuyorsa demek bu dönemsel birşey. İçime su serptin bilesin 🙂

  6. BERRİN dedi ki:

    evet herkes aynı şeyi soyluyordu eger emmezse cocuk gece uyanmaz diye.ama bende katılıyorum evet tabiki emmediği icin cok uyanmaz.fakat bizde soyle bir sorun var.Tan babayada banada cok cok duskun.hele şimdi inanılmaz duskun.Gece allah razı olsun her seferinde soyledim şimdide soyluyorum erkan 15 ay boyunca kalktı.Tanı kucagına aldı pışpış yaptı.Ama iste bu seferde babasını ozlediği için ( bu benim kendi görüsüm) surekli onun kucagında olmak onunla uyumak istiyor.Bu seferde bu alıskanlık yapıyor.Ama bu sorunu nası cözcez bilemiyorum.Allah yardımcımız olsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Powered by WordPress | Designed by: seo company | Thanks to seo services, seo company and seo company