Abisi* olan kızlar

Sürekli gözlem halindeyim. Sokakta hangi yaşta bir abi kız kardeş görsem dalıp dalıp gidiyorum. Kızımızın hayatımıza girmesi ile neler değişecek diye düşünüp duruyorum, gözümde canlandırmaya çalışıyorum. Nedense ilk bebeklik günleri değil düşündüklerim, o günler çok yorucu, karman çorman geçecek kuşkusuz. Benim gözümün önüne gelen sahneler daha çok ailecek yenilen akşam yemeklerindeki sohbetler, kızlar cephesi, erkekler cephesi, farklı bakış açıları, birbirlerine devirecekleri gözler, aralarındaki tartışmalar, her şeye rağmen dış mihraklara karşı bütünleşmeler, aşklar, dertleşmeler vb şeyler. Sağlıkla  o günleri görelim, yaşayalım inşallah…

Ve bu konuda bir gözlemim var. Abisi olan kızlar, ablası olan kızlara nazaran daha bir kafa ne bileyim daha bir eğlenceli mi oluyorlar ne? Yıllarca erkek bakış açısına maruz kaldıktan sonra dişiliklerinden bir şey yitirmeden iki tarafın da keyifli özelliklerini alıyorlar sanki. Sonra ne bileyim evlendiği anda değil de doğduğu andan itibaren bir erkekle yaşamanın ne demek olduğunu bildiklerinden midir nedir, daha bir tahammüllü, daha bir ne istediğini bilen kızlar oluyorlar sanki. Bu konuda yazılmış bir tez var mı bilmiyorum ama sosyolog olsam kesin el atardım.

Neyse ben yine de evdeki kız-erkek nüfusunun  eşitleneceğine seviniyorum. Dün canı cheese cake çeken baba(bizde kimin hamile olduğu bazen tartışmalı olabilir!) ile pastaneye giren Demir bir porsiyon angry birds pastası ile çıkagelir. Büyük bir heyecan içerisinde arabaya binen Demir pastayı bana göstermek ister.  Şeker hamurlu pasta alınmasına kızan ben, bir de üstüne arabada aç kutuyu kapa kutuyu uğraşmak istemediğimden iyi tamam evde bakarız diye umursamaz bir tavır sergileyince, ayrıca üzerindeki hamuru atarım diye tehdit savurunca Demir’den cevap gelir  “Bir şey göstermek istedim amma mıy mıy yaptın!”  Baba koptu ve çocuk haklı dedi!

Bazen çok sıkıcı bir anne olduğumu düşünüyorum. Neyse, işte ben bu noktada devreye girecek ve “Evde göstersen çatlar mısın abi?” diyecek kızımı bekliyorum 🙂

*ağabey yazmaktan da hiç hoşlanmıyorum…

3 Responses to Abisi* olan kızlar

  1. durununannesi dedi ki:

    :))..Yazınızı gülümseyerek okudum..sağlıkla gelir inşaallah minik prenses..
    bendeki durum daha vahim şeker hamurlu pastanın görüntüsüne bayılırım..hatta kendim yaparım ama pastanın şeker hamurunun yenmesine izin vermem :)))..Duru da Allah’tan yemiyor..

  2. Emine Baş dedi ki:

    Sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah. Benimde Demir yaşlarında oğlum, 5 aylıkta kızım var. Hiç beklemediğimiz boyutta kıskançlıkla başetmeye çalışıyoruz ve 5 ay oldu yeni yeni kabullenmeye başladı. Kızımda abisine her hayran hayran bakarken bende sizdeki düşüncelere dalıp dalıp gidiyorum.

  3. Ayşe dedi ki:

    Bende abisi olan bir kızım ve minik prensesiniz şimdiden abisi olduğu için mutlu olmalı. Tatlı çatışmaları geçtim, gerçek bir kavgada bile babamın ‘Kavga etmeyin!’ bağırışına ‘Sen karışma, bizim aramızda!’ ya da ‘Kavga etmiyoruz, bizim anlayış şeklimiz bu!’ diye cevap vermek bile içimi ısıtıyor. Bu duygunun sadece bana özel oldugunu, aramizdaki iliskinin bize ait oldugunu bilmek bile buyuk bir keyif veriyor. Hele ki birbirimize kusemeyisimiz benim icin daha bir ayri. İcimden aglamak gelirken gulduren, aglarken ‘Sen yeter ki aglama ben hallederim’ diyen birinin varligi cok guzel. Her insanin tatmasi gerektigi ama her insanin tatmasini istemedigim kadar kiskandiracak bir duygu.

    Minik prensesiniz de aileniz de sanslisiniz. Baba ile ogul arasinda olacak bir kavgayi isitan da o olacak, sizi destekleyip catidmayi korukleyen de. Bu ailenin bir kor noktasi olacak o minige de ailenize de bir omur mutluluklar. Allah anali babali buyutsun 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Powered by WordPress | Designed by: seo company | Thanks to seo services, seo company and seo company