Özetle Güneş

Ben değil miydim ki ikinci çocuğum resmim yok bunu asla kendi çocuğuma yapmayacağım diyen. Abinin her ayına yazdığım tonla yazıdan sonra iki yaşına yaklaştığın bugünlerde nasıl bir bebek olduğuna dair tek satır yazamadım işte yuh olsun bana! Bu yazıda unutmadan sana seni anlatmak istiyorum kızım.

Öncelikle bil ki insanları mutlu eden, huzur veren bir tarafın var. Tıpkı adın gibi ışık saçıyorsun. Birlikte vakit geçirdiğin herkese iyi gelme gibi bir özelliğin var. Abinle kıyaslamadan bir yazı yazmaya çalışacağım ama ister istemez her anne gibi ben de sizleri karşılaştırıyorum. Biriniz daha iyi diğeriniz daha kötü anlamında değil sadece çok farklı olduğunuz için. Abin çok hareketli sen çok sakin, abin çok konuşkan sen az konuşkan, abin hiç uyumayan sen uyuyan, abin çok özgür sen daha temkinli, abin hislerini pek belli etmeyen sen sevgi kelebeği, bu liste böyle uzar gider…

İyi ki diyorum önce abin gelmiş sonra sen. İkiniz de o anki ruh halimle öyle dengeli karakterlerdiniz ki, hevesli yeni anne enerjisiyle abine bakmak, ona göre bir hayat kurgulamak nasıl çok kolay geldiyse, nispeten yorgun olduğum bir dönemde senin gibi dingin bir kıza bakmak o kadar kolay geldi.

İlk bebeklik günlerinde kitap gibiydin. Sana uyumayı öğretmek(yine yeniden bıkmadan usanmadan Tracy diyeceğim) çok daha kolay oldu. Yaklaşık 2.ayından beri tüm uykularına kendi kendine yatağında dalıyorsun. Yine de son 6 yılımın en büyük sınavı uykusuzluk oldu. Senin de ilk kesintisiz uykunu uyuman 18. ayını buldu. Abin gibi defalarca değil 1 ya da 2 kere kalktın ama ben yaşlı ve yorgundum belki de zorlandım. Tek fark pek yakında biteceğini bilmekti. Neredeyse 1 yaşına kadar 18.30 civarı gece uykuna yatıp 06.30-07.00 aralığında uyandın. 1 yaşından sonra 19.30, iki yaşına yaklaştığın bugünlerde ise 20.00’da yatıyor genellikle hiç uyanmadan 07.30’a kadar uyuyorsun.

İlk dişin 10,5 aylık çıktı, kolay diş çıkartan bir bebek olmadın. Yine abinde olduğu gibi jellerle geçirdik o dönemi. İlk adımlarını ilk yaş gününden 10 gün sonra attın. İlk tatiline çıktığında, ilk uçağına bindiğinde 20 günlüktün. İlk yurtdışı seyahatin Thasos’a oldu. İlk arkadaşın komşumuz Batu, hala her gün birliktesiniz ve çok tatlısınız. İlk yemeğin haşlanmış kabaktı. Sende tamamen baby led weaning yaptık bulamaç, sebze çorbası, püre hiç görmedin. Kaşıkla yediğin tek şey yoğurttu ki 1 yaşına doğru onu da kendin yemeye başladın. 8.ayın civarında evde pişen her şeyi yiyordun. Oldukça iştahlı bir çocuksun. Abinin %10 persentillerine inat sen %90’lardasın. Bugünlerde 14 kg civarındasın boyunu bilmiyorum çünkü pek doktora gitmiyoruz. Abin gibi hemen hemen hiç hasta olmayan bir çocuksun. İlk kışında abinin getirdiği mikroplara karşı oldukça dayanıklıydın basit burun tıkanmaları, kış soğuğunda cam açık yatırdığımız 1-2 kurup vakası dışında gerçek bir hastalığın olmadı çok şükür.

Seni oyalamak hep çok kolay oldu. Uymadığın anlarda kendi kendine durabilen bir bebektin. Şimdilerde ise bir bebek birkaç kap kacakla uzun süre vakit geçirebiliyorsun. Suyun her türlüsünü, içmeyi, yıkanmayı, denizi çok seviyorsun. Rutin insanısın, çok düzenli, tertipli ve titiz bir kızsın. Sana böyle bir rol biçmek istemem ama gerçekten toparlayıcı bir yönün var. Sabahları abini okula bile sen hazırlıyorsun diyebilirim. Kimseye hiçbir şeyi unutturmaz, yaptırana kadar peşinde dolaşırsın.

İlk kelimelerin anne ve mamayı 7.ayın civarında söylesen de gerçek anlamda konuşmaya başlaman(3 kelimelik cümleler kurman) bugünlere denk geliyor. Abin gibi bezini erken bırakanlardansın. 21.ayında gündüz bezini bıraktın, gece halen bağlıyorum çünkü müsaadenle daha yeni yeni uyuyorum, kalkamıyorum. Anne sütünü  de 20 aylıkken oldukça sakin bir geçişle bıraktın. Şimdilerde inek sütçüsün, uykun gelince süt süt diye sayıklayıp herkese öpücükler yollayarak yatağına gidiyorsun.

Abinle aranız gayet iyi. Sen hepimize iyi geldin ama en çok da abine iyi geldin. Ona sarılmanın, öpmenin, sevgini göstermenin nasıl güzel bir şey olduğunu öğrettin. Her sabah uyanır uyanmaz yatakta kedi gibi birbirinize sokulmalarınızı izlemek hep paha biçilmezdi. Abin gibi bana ya da herhangi birine düşkün bir çocuk değilsin. Seninle ilgilenen herkesle anlaşabiliyor, yer/kişi asla yadırgamıyorsun.

Bu kız iki yaş sendromuna hiç girmeyecek herhalde derken 20.ayın civarında bir gün ansızın girdin. Seni ağlarken görmek hepimiz için oldukça şaşırtıcı oldu. Her şeye “gok istemionk” deyip durdun. Kafa sallamalar, omuz silkmeler gırlaydı. Üzgünüm ama ben pek ciddiye alamadım, biraz da gülmüş olabilirim çünkü çok tatlıydın. Ondan mı bilinmez bugünlerde eski haline döndün. Tabiki artık bebekliğindeki gibi yanımızda sepet değilsin, senin de tercihlerin, isteklerin var. Sadece bu filmi daha önce gördüğümüz için adapte olmamız çok hızlı oldu diyebilirim.

Abin 2 yaşındayken hiçbir alışveriş merkezine gidemez, birkaç restoran dışında hiçbir yerde keyifle oturup yemek yiyemezdik. Ha bundan şikayetçi de değildik, daha çok abinin rahat etmesi dolayısıyla bizim de rahat etmemiz ve gereksiz sinir harplerinin önüne geçmek için bilinçli bir tercihti bu. Şimdi biri 6 biri 2 yaşında çocukla eskisine kıyasla oldukça rahatız. Gideceğim hiçbir yer için acaba Güneş orada durur mu gibi bir endişem yok ki bunun çok büyük bir rahatlık olduğunu şimdilerde anlıyorum. En başından beri ikinizle nasıl baş ederim diye düşünmeden çok rahat yalnız kalıp, çok rahat tüm gün ikinizle tek başıma sokaklara vurabildim kendimi.

Hep merak ediyordum abinde olduğum anne olabilecek miyim, aynı sabrı özeni gösterebilecek miyim diye. Bir şekilde oldu işte. Düşününce ilk anneliğimi de beğendim ikinci anneliğimin gözünden, ikinci anneliğimden de en az ilki kadar keyif aldığım için mutlu oldum. Hiç mi yorulmadım of demedim, hayır dersem koca bir yalan olur. Hep bir çıkış yolu buldum yorgunluklarıma, şaşırtıcı bir şekilde iki çocuklu halimle tek çocuklu zamanlarıma göre daha çok vakit ayırdım kendime, daha çok özen gösterdim. Senden daha kolay ayrılabildim, seni az sevdiğimden değil elbet kısa tatile gidip dönmüş halimin sizi hiç bırakmadan geçen günlerden çok daha işe yaradığını bildiğimden.

Bence bir anne babanın ilgisi tek bir çocuk için çok çok fazla. Şimdi ilgim ikiye hatta kendim ve baban dahil dörde bölününce daha kıvamında daha sağlıklı oldu sanki. Biz böylece tastamam olduk. Keşke bambaşka şartlar altında birkaç kardeşiniz daha olabilseydi diyebiliyorsam hala ben bu işi çok seviyor olmalıyım…

İşte özetle böyle bir kızsın sen, Güneşim, gün ışığım…

mc_ozetlegunes2

3 Responses to  Özetle Güneş

  1. benden bizden dedi ki:

    Gülünce kısılan o minnoş gözlerini seveyim senin 🙂

  2. Semin dedi ki:

    Sitemizin de gunisigi , mutlu pozitif kusu Ne cok seviyoruz seni !

  3. Sevcan dedi ki:

    Okudukça okuyorum..kendinizi duygularınızı ne kadar güzel ifade edebiliyorsunuz..
    Oğlumla ilgili her takıldığımda acaba Nihan ne yapmıştır diye..kullanım kılavuzu vari
    Açıp okuyorum yazılarınızı defalarca..biliyor musunuz hiç farkında olmadan birilerinin
    Kalbine ne kadar güzel dokunuyorsunuz..
    Askla Sevgi’yle kalın hep :)))

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Powered by WordPress | Designed by: seo company | Thanks to seo services, seo company and seo company